Om u de beste gebruikservaring te kunnen bieden, gebruiken wij cookies. Voor meer inhoudelijke informatie en het onderscheid die wij hier in maken, verwijzen wij u door naar ons Cookie beleid

Accepteer cookies

Laatste wedstrijd 55+ succes voor Roel Meijer

terug naar overzicht

Maandag, 14 september 2020

Omdat de 3e wedstrijd wegens de verwachte hitte was afgeblazen, was deze 4e wedstrijd de laatste wedstrijd tijdens de coronacrisis. Hij werd gehouden in de Zuidervaart te Zaandam.

Ik vertrok redelijk vroeg (voor achten) van huis, omdat ik weet dat de mannen staan te trappelen van ongeduld om weer te mogen vissen. Een hele nacht liggen woelen en vervolgens heel vroeg uit de veren omdat je van de spanning niet meer kunt slapen. En als je dan toch wakker bent kun je beter op tijd bij je stek aankomen.
Dat is voor mij als uitzetter van de stekken wel lastig want er blijft dan weinig tijd over om dit te voltooien. Al snel melden zich de eerste deelnemers terwijl ik soms nog bezig ben. Ze hoeven nu niet op de loting van Jan te wachten, want dat heeft Jan thuis door zijn assistente uit laten voeren. Hij noteert alleen de resultaten. Delegeren noemen ze dat.

Nu had ik bij de Zuidervaart ook weer het probleem dat er 2 mensen op het door ons bedachte parcours zaten te vissen. Ik had van Jan doorgekregen dat we met 17 man zouden zijn en ik dacht dat het uitzetten misschien zou lukken voor de plek van de 2 andere vissers. Daartoe had ik bij iets mindere stekken ook een bordje geplaatst en kwam uiteindelijk toch niet uit. Even verder waren er nog een paar prima plekken. Ik dus weer terug om de boel te herplaatsen. Voor enkelen betekende dat een verplaatsing naar iets verderop. Uiteindelijk was ik wel tevreden over het resultaat, maar dat betekende dat ik al 4 x het parcours op- en neergelopen had. Als je dan weet dat ik ook nog een keer de bordjes op moet halen en weer terug naar mijn auto moet, ik totaal 6x de afstand heb afgelegd. Ik heb het even nagemeten in Google Maps en daar kwam uit dat het parcours zo’n 500 meter lang is. Dat betekent dat ik alleen voor het uitzetten al een wandeling van 3 kilometer achter de rug heb. Het houdt je fit moet je maar denken, maar je begint er wel van te zweten.

Maat Cor verzorgt over het algemeen de maden voor ons tweeën, maar toen ik bij hem aankwam stond het huilen hem nader dan het lachen. Hij had onze maden vergeten mee te nemen. Als ik er ook niet ben om hem aan bepaalde zaken te herinneren……… Hij ging met gezwinde spoed naar huis om zijn maden op te halen en hij vertelde me dat hij om 10:30 uur pas kon beginnen met vissen.
Ikzelf besloot bij Theo te vragen of hij wat maden kon missen. Maden van een kampioen. Beter kun je ze niet krijgen lijkt me.

Het weer liet zich in eerste instantie wat minder uitzien. Er viel een miezer-regen en net toen ik stond te twijfelen of ik de paraplu op zou zetten, stopte het gelukkig en ik heb verder gedurende de ochtend geen druppel meer gezien.
De vissen beten in ieder geval zeer traag. Een eerste aanbeet aanslaan resulteerde vaak in een misser. In bepaalde gevallen kon ik pas aanslaan nadat de dobber voor de 3e keer pas goed onder ging.

Zo ving ik af en toe een visje. Pas in het laatste kwartier begon het wat te lopen met de aanbeten.

Naast mij zat Rinus. Die cupt door middel van een door hem in elkaar geknutselde voerboot. Wel handig, maar een vreemd gezicht als je naast je opeens zo’n wit ding aan het eind van een hengel naar voren ziet schuiven.
Nu was er een reiger met honger die dit allemaal gadeslagen had en dacht: “die Rinus is een topper met dat geavanceerde gedoe. Daar ga ik bij zitten.” Maar Rinus vond dat niks en zei: “ga maar naar die gast van Oud hiernaast me, die vangt veel meer eten voor je.”
En wat doe je dan als dierenliefhebber? Je gooit dat beest een visje toe, en nog een, en nog een, totdat zijn honger gestild is en hij met een volle maag wegvliegt. Uiteindelijk heeft me dat zeker 30 vissen gekost en misschien wel de 1e plaats, maar ik reed wel met een goed gevoel naar huis.

Uiteindelijk kwam ik uit op 32 vissen. Roel Meijer werd 1e met 80 vissen en Johan Kloes 2e met 72 vissen. Aan de vangsten te zien werd er aan de linkerkant van het parcours meer gevangen dan aan de rechterkant. Het kan verkeren.

Vermeldenswaard is nog dat Hans Stuifbergen 22 vissen ving. Een voor hem ongekend aantal. Of het kwam omdat zijn zoon nog even langs kwam om hem aan te moedigen weet ik niet, maar ik ga hem zeker vragen dit in de wedstrijden van volgend jaar ook te doen. Zo te zien presteert Hans alleen maar met publiek.

Dat was het weer voor dit seizoen. Volgend jaar misschien weer een samenvatting van onze avonturen aan de waterkant.