Om u de beste gebruikservaring te kunnen bieden, gebruiken wij cookies. Voor meer inhoudelijke informatie en het onderscheid die wij hier in maken, verwijzen wij u door naar ons Cookie beleid

Accepteer cookies

Veel vis gevangen tijdens koppelwedstrijd 55+

terug naar overzicht

Vrijdag, 20 september 2019

De laatste wedstrijd van het seizoen. Een koppelwedstrijd, gehouden in de Westwatering in Zaandam. Ontzettend veel kleine vis. Dat wisten we en er zijn er, die hun vingers aflikken bij dergelijk water.

Anderen vinden het niks, maar dat zal altijd wel zo blijven. Het is natuurlijk een uitdaging om allround te worden op visgebied nietwaar? Persoonlijk vind ik het moeilijkst van deze visserij de visjes in je leefnet te krijgen. Ze zijn vaak zo klein dat ze aan je hand blijven plakken om dan vervolgens weer in het water terecht te komen.

Ik werd gekoppeld aan Hein van der Laan, net als het vorige jaar. Ik denk dat het voor hem soms wel een frustrerend gevoel moet zijn geweest. Hij vangt af en toe en visje en ik zit 2 meter naast hem, de ene na het andere visje boven water te halen. Ik heb met hem even wat doorgenomen, waar het naar mijn idee beter zou kunnen.
Zo viste hij met een redelijk dikke onderlijn en een redelijk zware haak. Dat kan beter. Mijn onderlijntjes zijn 10/100 met een haakje 16 en 8/100 met een haakje 18. Ik heb het nog even bij Theo nagetrokken. Die heeft veel ervaring en verkondigt als uiteindelijke winnaar natuurlijk het visevangelie. Theo vist altijd met een 8/100 onderlijn en haakjes 18 of 20. Ik geloof dat Alfred nog kleinere haakjes gebruikt, maar dat wordt mij te moeilijk. Theo vist met een hoofdlijn 10 of maximaal12/100. Ikzelf vis iets zwaarder, 16/100, dus het zou kunnen zijn dat dit een verschil maakt. Toen Hein een wat dunnere onderlijn met een kleiner haakje opzette, begon hij ook beter te vangen.
Ook vist Theo in het begin redelijk dicht bij de kant vertelde hij, voordat hij uiteindelijk op 10 meter verder gaat. Ik doe dat zelf niet. Ik hou er niet zo van, maar misschien maakt dat wel een paar visjes verschil uit op de uiteindelijke vangst.
In de Westwatering maakt het niet veel uit natuurlijk. Ik gebruik een kort hengeltje, met een flinke lange opslag, zodat ik niet af hoef te steken. Komt de snelheid ten goede en dat kun je wel gebruiken op dit water. 5 en soms 6 vissen op dezelfde made en het gaat maar door. Niet eens tijd om rustig koffie te drinken.
Hein gebruikte een wat langere hengel maar had zijn afroller niet neergezet en als je dan een wat kortere lijn hebt wordt het lastig. Voortaan wel doen Hein!

Voor aanvang vroeg Jan Berkhout aan me waar stek 4 was. Ik zei hem dat hij bij de tamme aalscholver moest zijn. Met de woorden “neem je soort in de maling” droop hij af. Er was echter wel degelijk een aalscholver op de desbetreffende stek. Of hij echt tam was betwijfel ik. Het kan ook zo zijn dat hij na 5 meter zwemmen in de hoeveelheid vis, zo tot zijn nok vol zat dat hij aan de kant in slaap viel. Ga jezelf maar na als je zwaar getafeld hebt en dan even gaat zitten. Je ogen worden zwaar.

Er is nog iets anders wat me opviel. Ik wist dat er “staande” honden zijn. Dat zijn jachthonden. Adri zal daar wel een en ander over kunnen vertellen. Zo heb je de Braque’s, de Drentse patrijshond en Duitse staande honden enz.

Er bestaand echter ook “staande” vissers. Herman Stam is zo’n exemplaar. Ik heb met verwondering naar hem zitten kijken. Cor zat rustig zijn visjes binnen te halen en Herman was vol actie naar voren en naar achter aan het lopen en bracht zeker meer dan 50% tijd staande met zijn hengel door. Dat lijkt mij vrij lastig, maar we vissen vaste stok, vrije stijl, dus het is toegestaan. Ik heb niet het idee dat het grote voordelen oplevert, dus ik blijf gewoon zitten en ga alleen staan om te voeren en te plassen. Ik stel voor dat hij zijn achternaam van Stam verandert in Staan, dat past beter vind ik.

Alfred was in het begin een beetje in de gloria, want hij was met 125 visjes Roel Meijer met 113 stuks voorgebleven. Waar hij geen rekening mee had gehouden dat Toon de Wit, die met dit soort visserij in zijn element is, 139 stuks wist te verschalken. Toon gaf aan volgend jaar met vissen te stoppen. Jammer, maar hij stopt op zijn hoogtepunt zullen we maar denken. De meeste vis (160 stuks) werd echter gevangen door Cor van de Wijgaart. Ik heb er naar zitten kijken maar het was net een robot zoals die zat te vissen. Maai eraan, ingooien, halen, vis in het net, maai nakijken, ingooien, halen enz. En dat 3 uur lang.

Een woord van medeleven gaat nog uit naar Arie Derks, die met een gigant van een brasem in zijn hand in een kuil stapte en vervolgens de brasem het wijde sop zag kiezen. Het zou kunnen dat deze letterlijke misstap hem en Alfred de titel heeft gekost. Die titel was voor Cor en zijn maat Herman, gevolgd door Jan Beers en Johan Mulder.
Jan Beers had weer voor alle deelnemers een prijs beschikbaar, die op volgorde van de stand mocht worden uitgezocht.

Ik zou toch nog even de aandacht willen vragen voor de vispet van Roel. Kijk eens naar de oogjes van die vis. Daar is iets mee. Die priemende oogjes turen altijd in het water. Er gaat iets hypnotisch vanuit. Zou de vis er door aangetrokken worden? Zou kunnen. Het heeft in ieder geval wel dat effect op mensen. Hij vertelde dat hij er zeker meer dan honderd keer door voorbijgangers mee is gefotografeerd en dat komt niet omdat Roel zo’n hele knappe kerel is. Dat ligt gewoon aan die pet.

Dat was het voor het vissen dit seizoen. Rest nog de prijsuitreiking van het algemeen klassement over de 6 beste wedstrijden.
Vorige week was al bekend dat de titel voor Theo was. Normaal mist hij 4 wedstrijden, maar door de inhaalwedstrijd werden dat er uiteindelijk maar 3 en dat bleek genoeg te zijn.
Peter Oud eindigde op de 2e plaats en Roel Meijer op de 3e. Op de foto de eerste 3 met organisator Jan Beers.

Jan had weer voor prachtige prijspakketten gezorgd. Helaas kon Jan Veldboer er wegens gezondheidsredenen niet bij zijn. Hij heeft ook maar 1x meegevist dit jaar en heeft aangegeven er mee te stoppen. Erg jammer, maar het is niet anders. Dus als er medevissers zijn die Jan Beers willen helpen met de organisatie, dan zou die daar erg blij mee zijn.
Omdat er steeds meer mensen wegens hun leeftijd en gezondheid af moeten haken zijn we wel op zoek naar nieuwe leden. Misschien dat onze communicatiedeskundige en voorzitter Theo voor het begin van het seizoen een mailtje naar alle 55+ leden uit kan laten gaan.

Dit was het laatste verhaaltje van het seizoen. Volgend jaar gaan we weer verder met het beschrijven van onze spannende avonturen en wilde belevenissen aan de waterkant.