Om u de beste gebruikservaring te kunnen bieden, gebruiken wij cookies. Voor meer inhoudelijke informatie en het onderscheid die wij hier in maken, verwijzen wij u door naar ons Cookie beleid

Accepteer cookies

Grote vis tijdens 8 wedstrijd 55+ met Alfred van Wersch als winnaar

terug naar overzicht

Dinsdag, 13 augustus 2019

Het Stet in Limmen was onze visplek een week na het stormachtige samenkomen aan de Markervaart. Wat dat betreft lekker rustig, maar dan komen er weer andere zaken voorbij. Maar laten we beginnen bij het begin.


Mijn maat Cor was weer terug van vakantie en stond al weer te trappelen om mee te doen. Even voor 8 uur kwam hij me halen. De wedstrijden doen we tegenwoordig maar met zijn auto, want wat hebben wij een spullen om mee te nemen! Je wordt er soms niet goed van. Als we een keer gaan vissen met de boot heb je het gevoel dat je meer dan de helft vergeten bent, omdat je zo weinig bij je hebt.
Ik zat net in de auto toen het begon te regenen. Onderweg van Uitgeest naar Limmen kwam het even met bakken uit de lucht. Maar we hadden er op gerekend. Regenjassen mee, paraplu’s bij ons en waxhoeden op. Ons kon niets gebeuren.
Uiteindelijk bleef het dus de hele ochtend droog.

Bij de loting bleken Ernst Schol en Roel Meijer nog niet aanwezig. Omdat we ervanuit gingen dat ze wel zouden komen, werd er voor Roel al een stek getrokken (nr 4) en Ernst werd er naast gezet op stek nummer 3. Ik begrijp dat deze mannen elkaar perfect aanvullen. Ernst doet het sjouwwerk voor Roel en Roel is er voor het aanzetten van haakjes en andere kleine priegeldingen. De lamme helpt de blinde zoals ze zeggen.
Toen Roel aankwam was hij stomverbaasd dat iedereen al op weg naar zijn stek was. Gelukkig kon ik hem de weg wijzen en vertellen dat hij nog een half uur had om zijn spullen in orde te maken.

Alfred werd helemaal een beetje emotioneel toen hij stek 1 had getrokken. Een kopstek aan het eind waar volgens hem op voorhand al de winnaar zou zitten. Hij had gelijk, met 97 vissen, waaronder een prachtige zeelt van 50,5 cm won hij onbetwist. Waar hij geen rekening mee had gehouden was dat een flinke kat naast hem kwam zitten. Alfred, dierenvriend als hij is, sprak het beestje vriendelijk toe en zei dat hij geen visje kreeg vandaag omdat hij graag eerste wilde worden. Toen hij echter een visje in het gras liet vallen en er net eerder bij was dan de kat, kwam hem dat op een flink haal te staan. Toen was Alfred niet zo vriendelijk meer en joeg de kat weg.

Rinus Jagt wist ook nog een leuke zeelt te vangen waar hij erg verguld mee was. Op het moment dat de vermoeidheid bij hem toesloeg, charterde hij een meisje, die hij vervolgens zijn vis liet vangen. Ik weet niet of de reglementen dat toestaan, maar ik denk dat we het deze keer maar door de vingers moeten zien.

Voor de rest was het heel wat kleine vis. Totaal werden er 744 geteld door Theo Breedijk, die vervolgens 1,5 uur bezig was alle schubben van zijn lijf te verwijderen. Theo had nog wel een brasem van 54 cm, maar die werd overtroffen door de man van de echt grote vis: Johan Mulder, met een brasem van 57,5 cm. Ook Jan Wittebrood en Adri Nielen vingen een brasem van meer dan 50cm.
Zelf had ik 20 minuten voor tijd ook nog een gigant aan de lijn, maar op een gegeven moment brak mijn elastiek en de brasem zwom zijn vrijheid tegemoet. Een viertal jongens zagen mijn dobber en hebben hem uiteindelijk aan de kant weten te krijgen, waarvoor mijn dank.
Waar ik niet zo blij mee was, was het feit dat deze jongens recht tegenover mij gingen zitten. Ik zat op het smalste deel van het water en als ik alle delen van mijn hengel zou gebruiken zou ik aan de overkant in het gras vissen. Gelukkig waren de jongens goed voorzien van camouflagekleding. Een zelfs in de kleuren fluorescerend oranje, zodat de vis hen niet opmerkte.

Voordat de jongens gingen zitten kwam er een gemeentelijke strimmer aan die met veel lawaai tegenover mij zo nodig de kanten moest maaien. Op een gegeven moment kwam hij met zijn apparaat over de brug en ik was bang dat hij rond mijn viskist ook aan de gang zou gaan. Ik denk dat ik hem gevraagd had of hij ook wel eens onder water, waterplanten had gestrimd.
Hij was nog niet weg of een collega met een motormaaier, kwam nog een op zeer luidruchtige manier het gras wat korter maaien. Later kwam hij nog achter ons langs maaien, maar gelukkig bleven alle hengels heel.

Nog vermeldenswaard is dat Cees Betjes zijn hele fanclub (zijn vrouw en dochter, meer heeft hij er niet) had uitgenodigd om hem te komen supporteren. Ondanks alle aanmoedigingen kwam hij niet verder dan plek 9, maar dat lag aan het feit dat hij stek 13 had geloot. Dat dat getal niet altijd ongeluk geeft, bleek wel uit het feit dat hij de winnaar was van het pak koffie.

Ik verbaas me erover dat ik me telkens afvraag wat ik nu weer aan het papier zal toevertrouwen en dat het me lukt meer dan 1 pagina vol te bazelen.

Ik zou zeggen: Tot op de Ouderenvisdag op 27 augustus. Dat wordt vroeg op voor me, want het vertrek staat gepland om 8 uur, maar de ervaring leert dat de meute vaak veel eerder vetrekt.