Om u de beste gebruikservaring te kunnen bieden, gebruiken wij cookies. Voor meer inhoudelijke informatie en het onderscheid die wij hier in maken, verwijzen wij u door naar ons Cookie beleid

Accepteer cookies

Nico Schouws presteert goed tijdens Oudervisdag

terug naar overzicht

Vrijdag, 28 augustus 2020

Soms zit het mee en soms zit het tegen. Iedereen kent deze uitdrukking en heeft er wel eens mee te maken.

Op naar de Delft dus. Daar aangekomen bleek op de stek (1) die mij was toegedeeld al 2 vissers te zitten. Naast het feit dat ze eigenlijk op mij stek zaten, maakt dat het uitzetten van de bordjes met steknummers een stuk lastiger, want het beperkt het aantal stekken. Nu had ik van Jan Beers 3 afzeggingen gehad. De nummers 6, 14 en 16 hadden afbericht gegeven. Volop in de concentratie en mij afvragend of ik uit zou komen, ging ik aan de slag met behulp van Nico Schouws. We kwamen eigenlijk precies uit. Tenminste dat dacht ik. Op een gegeven moment kwam Johan Kloes aanrijden met de mededeling dat stek 13 er niet was. Ik zei dat die na 12 en voor 15 zou moeten zitten. Ik ben niet zo dat ik stek 13 niet uitzet omdat het een ongeluksplek zou zijn. Er zijn veel hotels die geen 13e verdieping hebben, maar mij zegt het niets. Toen ik echter in de tas van de bordjes keek, bleek daar toch ook nog 13 in te zitten. Johan had gelijk. Wat nu te doen?
Uiteindelijk was Hans Stuifbergen zo vriendelijk om Johan naast zich te laten zitten. Johan wist een 3e plaats te halen met 7 vissen en 4 kilo die eigenlijk voor Hans bestemd waren. M.a.w. Johan ontnam eigenlijk Hans de kans op deze speciale dag te vlammen. Weg weken voorbereiding. Ik sprak Hans later, maar die vond dat gelukkig helemaal niet erg. Zijn grote probleem blijkt de afwezigheid van Joszef te zijn. Die eindigde in veel gevallen onder hem.

Zoals ik zei had ik een fictieve kopstek. De mannen die op de voor mij bestemde stek zaten hoorde ik tegen elkaar praten terwijl ik mijn hengel aan het optuigen was.
Even wat flarden van het gesprek: “Hoeveel heb jij er nu? Al een stuk of 15.” “Wat een mooie grote ruisvoorns hé?” “Jeetje, deze brasem meet wel 48 cm” Even later: “Dit is een dikke zeg, zeker 1,5 kilo”
En toen moest ik nog beginnen! Ik ben een bijzonder vredelievend mens, maar moest mij bedwingen deze mannen niet persoonlijk met de vis in zijn eigen leefomgeving kennis te laten maken.
Maar eerst mij stek schoonmaken. De kant was gemaaid en al het maaisel lag op mijn stek. 

Uiteindelijk kwam ik tot 1 beet met 1 visje in 3 uur. Niet echt een resultaat om de hoofdprijs te bemachtigen.
Na het meten bleek Nico de meeste vis te hebben gevangen. 21 stuks en 6,5 kilo. Toppertje.
Tweede was Theo Breedijk met 11 vissen en 4,4 kilo. Gelukkig bleef hij op zijn kist zitten en viel er niet vanaf. Dat is op een fiets en een bed een stuk lastiger.

De afsluiting was zo als gewoonlijk weer goed geregeld in Café De Dorpstaveerne. Kop groentesoep, broodje kroket en nog meer boterhammen en krentenbollen, maar niet voordat we een al dan niet alcoholhoudende versnapering tot ons genomen hadden. En voor iedereen een prijsje in de vorm van een bon.
Goed geregeld Jan. Iedereen was blij met de bon en het scheelt jou een hoop werk. Dat moet je erin houden.
Hoewel de vis niet echt meewerkte, was het weer een bijzonder gezellig evenement. Binnenkort naar de Zaan met z’n allen, maar dan zelf brood meenemen.

Peter Oud