Om u de beste gebruikservaring te kunnen bieden, gebruiken wij cookies. Voor meer inhoudelijke informatie en het onderscheid die wij hier in maken, verwijzen wij u door naar ons Cookie beleid

Accepteer cookies

Cor van de Wijgaart wint oudervisdag 2019

terug naar overzicht

Woensdag, 28 augustus 2019

De Ouderenvisdag 2019. Als vanouds weer gehouden in de Delft te Assendelft en voor de 3e keer tijdens het vissen dit jaar: bijzonder warm. Gelukkig geen personen die onwel geworden zijn.

Slechts Theo stapte even tijdens het wegen het water in, om wat verkoeling te zoeken. Het kan ook zijn dat hij niet oplette en het gat in de kant niet goed zag. Ja, voor het meten en wegen is vereist dat je zeer geconcentreerd aan het werk gaat en dan kun je wat over het hoofd zien.
Persoonlijk had ik een paraplu mee en ik moet zeggen er geen spijt van te hebben. Ik heb de hele ochtend in de schaduw kunnen zitten.

Wat waren er voor bijzonderheden deze dag afgezien de warmte?
Hans Stuifbergen ving 1 vis, maar dat was wel meteen een brasem van 1,3 kg. Echt de moeite. Ik weet niet of het de grootste was.
Over grootte gesproken. Er kwamen een paar dames langs en achter Theo gekomen hoorde ik ze zeggen:” Wat een lange!” Theo keek met enige trots achterom, want hij dacht: die kennen mij. “We bedoelen uw hengel hoor meneer” zeiden ze vervolgens, waarna Theo teleurgesteld op zijn viskist neerzeeg.
Er werden over het algemeen aardig wat brasems gevangen en ik hoorde Theo, die 2 plaatsen verderop zat, een hele verhandeling houden over scholen brasems die wat in de rondte zwommen en je geluk moest hebben als ze bij jou op de stek komen. Dan hadden we bijna allemaal wel veel geluk deze keer en vaak komen ze dan ook weer bij dezelfde personen op de stek. Maar geluk dwing je af zullen we maar zeggen.

Naast het feit dat een grote bonte specht zich regelmatig liet horen (klik hier voor het geluid) waren er ook een aantal hanen naar elkaar aan het kraaien. Dat deed me weer denken aan een paar maanden terug, toen iemand een eind verderop 4 hanen in de tuin los had laten lopen en waarvan ze 1 niet te pakken kregen die vervolgens mijn achtertuin als hoofdverblijf koos. Daar ben je mooi klaar mee. Zo tegen een uur of vier in de ochtend begon hij hij constant om kippen te roepen. Aangezien er niet één in de buurt zat, ging hij zo’n beetje de hele dag daarmee door.
Ik had al eens achter hem aangezeten met een oud schepnet, maar hij bleek nog verrot goed te kunnen vliegen ook en even later was hij weer terug. ‘s Avonds verdween hij richting de buren en ik had als eens gezocht om hem in het donker te grazen kunnen nemen, maar kon hem niet vinden. Achteraf bleek hij zich te verstoppen boven in de pergola, tussen de klimop.
Ik had nog wel een goede windbuks staan, maar die mocht ik niet gebruiken van vrouwlief.
Ik heb vervolgens een steen aan de steel van het schepnet gebonden voor het gewicht, want het was een flinke haan. Een frame eronder om hem omhoog te houden, wat voer eronder en een touw naar binnen. Na een tijdje kreeg ik hem te pakken.
Nu was er net die dag iemand van de dierenambulance langs geweest met de vraag of ze ‘s avonds de tuin in mochten om een poging te wagen om de haan te vangen. Een buurman had een klacht ingediend.
Terwijl ik de haan het ontsnappen onmogelijk maakte, belde mijn vrouw de dierenambulance met de mededeling dat ze de haan konden afhalen. Ze zouden zo snel mogelijk komen zeiden ze.
Kort daarna belde de buurman. Peet heb jij die haan gevangen? Ja zei ik. Hij zei vervolgens dat de dierenambulance hem had gebeld en ze hadden gevraagd of ik hem terug wilde brengen naar die dombo’s van die 4 hanen. Ik zei: “vertel ze van de dierenambulance maar, dat ze hem zo snel mogelijk op moeten komen halen. Als ze dat niet doen volgt er een minder diervriendelijke oplossing en verdwijnt hij in de soep.”
Binnen een kwartier was de dierenambulance er en die namen de haan mee. Ik drukte ze nog op het hart hem niet naar de oorspronkelijke eigenaar terug te brengen.

Dat was het haanverhaal. Nu nog even over het vissen.
Cor was erop gebrand ook eens een overwinning uit het vuur te slepen en was helemaal in Nijkerk langsgegaan om een nieuwe hengel aan te schaffen. Mede dankzij het feit dat hij stek 1 lootte, kon hem de overwinning niet meer ontgaan en sloeg hij onverbiddelijk toe. Theo, die zoals gewoonlijk toch weer wat rondzwemmende brasems naar zijn stek had weten te lokken werd 2e en ik zei de gek, moest met een 3e plaats genoegen nemen.

Jan Veldboer was gelukkig bij de prijsuitreiking aanwezig en met duidelijke stem las hij de uiteindelijke uitslag voor.
Voor Cor was er een beker en hij mocht een prijs uitzoeken. Voor iedereen was er trouwens een prijs en de prijzentafel zag er weer fantastisch uit. Na een heerlijke, gezamenlijke lunch met de nodige sterke verhalen in het Dorpstaveerne van Assendelft, ging iedereen huiswaarts.
Het was weer een leuke dag. Klik hier voor de uitslag.


Peter Oud