Om u de beste gebruikservaring te kunnen bieden, gebruiken wij cookies. Voor meer inhoudelijke informatie en het onderscheid die wij hier in maken, verwijzen wij u door naar ons Cookie beleid

Accepteer cookies

Peter Oud wint winderige wedstrijd aan de Markervaart

terug naar overzicht

Woensdag, 7 augustus 2019

Deze keer gingen we de hengels kruisen in de Markervaart. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan, want er stond flink wat wind en die blies praktisch recht in je gezicht. Het werd dus een “struggle in the wind” om het zomaar te zeggen.

We beginnen echter bij het begin. Om acht uur sprong ik in de auto om zo snel mogelijk bij de Markervaart te komen om de stekken uit te zetten. De meute is namelijk razendsnel dit jaar. Om een beetje extra tijd in te bouwen had ik al de avond tevoren mijn voer van water voorzien, zodat het zich goed kon verdelen.
Dat deed ik met een gieter met slootwater die ik altijd klaar heb staan voor de planten. Waarom neem je geen gewoon kraanwater zul je denken? Dat komt omdat ik iemand eens heb horen zeggen dat in kraanwater wat chloor zit en dat de vissen dat proeven en dus dat het lokaas dan minder werkt. Ik weet niet of het zo is, maar ik hou me er altijd aan en maak over het algemeen het lokaas pas aan de waterkant klaar met het daar aanwezige water.
De brug over de Zaan stond open, dus dat leverde enige vertraging op.
Bij de Markervaart aangekomen stond Kees al op mij te wachten. Ik stapte uit en Kees zei:”Ik kan er niets aan doen, maar ik kijk wat scheel. Ik hoop dat ik mijn dobber nog kan zien” “Kees”zei ik. “Dat gaat je lukken en de vissen hebben er ook helemaal geen erg in”. Ik zag zijn zelfvertrouwen toenemen.
Hij hielp mij in ieder geval met het uitzetten van de steknummers en het moet gezegd, het zijn allemaal prachtige stekken, redelijk uit elkaar en lekker diep water.
Goed en wel klaar of daar kwam om 8:35 de meute al aandenderen. Hoezo vertrek om 8:30 uur? We willen vissen!!! Kees en ik hadden niet eens de tijd om een bakkie koffie te drinken met elkaar.

Vervolgens de loting, waarbij allerlei mensen verboden werd om een kopstek te trekken en de afspraak om in ieder geval om 9:30 uur te starten, voor het geval de toeter van Jan in de harde wind niet te horen zou zijn.
De harde wind was wel een dingetje. In ieder geval besloot ik, om het ingooien wat beter onder controle te krijgen, een wat zwaardere dobber te gebruiken en het lokaas, na de toeter, even wat korter bij te gooien. Dat was lastig door het regelmatige tennis wat ik doe. Ik beschik daardoor over een zeer gespierde rechterarm waarmee ik ontzettend ver kan gooien. Het lukte echter redelijk.
Ik had snel vis op de stek en aangezien ze van een redelijk formaat waren, besloot ik regelmatig wat bij te voeren. Gelet op de uitslag een goed idee.
Wel viel me op dat ik vissen haakte met een wat scheve bek. Volgens mij het gevolg van a: het vele vissen wat er daar gedaan wordt, b: het waarschijnlijk minder diervriendelijk onthaken en c: de dommigheid van de vissen. Ik kan me tenminste niet voorstellen dat er ook vissen zijn die met een gespleten verhemelte met als gevolg een hazenlip, uit het ei kruipen.

Wat waren er verder nog voor bijzonderheden?
Hans kwam bij me klagen dat hij nog niets had en dat hij het helemaal niks vond met al die wind. Terwijl hij stond en ik zat te praten, ving ik regelmatig een visje, wat hem de woorden: “Ik begrijp er niks van, hoe is het mogelijk” deed ontlokken.
Adri Nielen, had een prachtige kopstek. Lekker ruim en geen wuivend gras of riet, waar hij met zijn snoer in verward kon raken. Het resulteerde in ieder geval in een uitstekende 3e plek met 25 vissen, na de uit Noorwegen teruggekeerde Theo Breedijk die 2e werd.
Verder kon ik nog wel genieten van een paar jagende buizerds boven Woudpolder tegenover ons.

Omdat de warmte voorbij was had Jan er voor gekozen de Celebrations door een pak koffie te vervangen. Die was voor de man op plek 11 en dat was Joop Dekker.

Jan Berkhout had mij al eens gevraagd hoe het nou kon dat hij niet zoveel ving. Ik heb daar een tijdje over nagedacht en hem verteld dat mijn idee was dat het kwam omdat hij geen koffie dronk tijdens de wedstrijd. Dat zou er toe kunnen leiden dat hij niet zo scherp was dan dat hij eigenlijk zou moeten zijn. Hij lachte mij vriendelijk toe (of uit) na deze analyse, maar achteraf hoorde ik dat hij van zijn stoeltje afgevallen is, bovenop zijn hengel die daardoor brak. Hij zal het niet bekennen, maar het zou natuurlijk kunnen zijn dat hij in slaap gevallen is. Misschien toch de volgende keer koffie meenemen Jan!


Peter Oud